Hallo allemaal,

Weer een vervolg van onze belevenissen in Nieuw Zeeland.

Afgelopen zondag, onze tweede dag in Auckland, zijn we met de boot naar Rangitoto geweest. Dat is een vulkaaneiland, wat 600 jaar geleden uit de oceaan opgestuwd is bij 'n vulkaanuitbarsting. Het eiland bestaat uit zwarte lavastenen, waarop in de loop de jaren een weelderige begroeiing ontstaan is met bijzondere planten. Ook zagen we veel pohutukawa's, de Nieuw Zeelandse kerstbomen, met hun rode pluimbloemen. Op het eiland zelf werden we vervoerd met een soort open wagon, getrokken door 'n tractor.

We zijn eerst naar boven gereden, waarna we naar de kraterrand gelopen zijn en vandaar weer doorgelopen zijn naar het hoogste punt van het eiland met 'n mooi uitzicht. Het eiland bestaat zwarte lava en lavabrokken, wat moeilijk lopen is. Gelukkig waren er veel paden van verpulverde lava, dat liep toch makkelijker. We kwamen ook nog op het zwarte strand, waarop heel mooi de rand van de gestolde lava te zien was. Daarna zijn we met ons tractor-vervoer via de andere kant van het eiland teruggebracht naar de boot.

Het is een bijzonder eiland en we hebben dan ook erg genoten van deze tocht. Aan het eind van de dag waren we wel zo zwart als roet van al dat lavastof!

De auto voor de rondreis was ondertussen ook gebracht en maandagmorgen zijn we vol goede moed begonnen aan de reis naar Kerikeri in de Bay of Islands in het noorden. Het is de vuurdoop in het links rijden, je kunt dat nu eenmaal niet vantevoren oefenen in Nederland! Het links rijden op zich viel mee, maar op kruispunten en rotondes is het uitkijken. Je moet zo nadenken waar het verkeer vandaan komt! Maar het allermoeilijkst was de richtingaanwijzer. Dat zit net andersom. Hoe vaak ik de ruitenwissers niet aangezet heb....en dat met stralend weer!

Onderweg naar Kerikeri zijn we nog langs het Waipoua Kauri Forest gereden. Kauri-bomen zijn reuzenbomen. Wij vonden ze erg indrukwekkend. Vooral de oudste, Tane Mahuta. Die is rond 2000 jaar oud en is ruim 50 meter hoog met 'n ongelooflijke stamdoorsnee van ruim 13 meter.

Daarna via Oponi met zijn strandduinen naar Kerikeri. Toen we de oprijlaan naar ons verblijf, Avalon Resort, afreden viel onze mond toch wel open. In één woord....'n paradijsje. Het is ‘n mooi begroeid dalletje met eigen bronnen en 'n rivier en met op vier plekken 'n prachtig huisje. We kregen het huisje met de naam Water, prachtig ingericht en met 'n heerlijke veranda.

Willem, de Nederlandse eigenaar, kwam nog 'n ontbijtmand brengen en 'n drankje als welkom. Toen we de volgende morgen in het zonnetje op de veranda zaten te ontbijten voelde we ons wel heel erg bevoorrecht, hoor.

Vandaag, dinsdag, hebben we onze eerste track gelopen. En ook dat was weer genieten. 'n Bos in Nieuw Zeeland is zo heel anders dan wij gewend zijn. Het lijkt meer 'n jungle, met boomvarens, vreemde bomen, vreemde vogels en insecten.We hebben ook nog nooit zoveel verschillende soorten varens en (korst)mossen gezien. Tijdens de wandeling worden we ook nog getracteerd op stroomversnellingen. Halverwege de wandeling komen we bij 'n mooie waterval, de Fairy Falls met erachter de Fairy Pools. Maar er was nog 'n mooiere waterval, De Rainbow Falls. Na tweeënhalf en uur bereiken we die. En....het is de moeite waard! 'n Hoge waterval, die uitkomt in 'n rond meertje, omzoomd met bloemen en planten. Dat we afentoe stonden te hijgen van het geklauter nemen we dan graag voor lief.

Morgenochtend vertrekken we weer naar ons volgende adres: Hahei op het schiereiland Coromandel. Het wordt de op één na langste tocht van de vakantie, ruim 400 km, waarbij we ook weer door Auckland komen.

Tenslotte, we vinden het telkens weer erg leuk om al jullie reacties te lezen. Bedankt hiervoor!

Tot het volgende verslag en groetjes vanuit Kerikeri

Chris en Jeanne