Gistermorgen op weg naar Hahei. Op 100 km van Kerikeri liggen de Whangarei Falls, de grootste van het Noordereiland, dus daar gingen we natuurlijk langs! Vanaf de parkeerplaats waren zo bij de bovenkant van de waterval en zijn toen via 'n mooi pad door 'n weelderig bos naar de voet van de waterval gelopen. Ook wéér 'n plaatje om te zien, die waterval. Maar dat kunnen jullie straks ook op de foto zien. Na 'n poosje genoten te hebben van het mooie om ons heen en ook van de rust zijn we weer naar boven geklommen en weer verder gereden.

Rijden in Nieuw Zeeland gaat lekker op het gemakkie, je mag nergens harder dan 100 km en dat kan ook niet, want er zijn alleen rond Auckland snelwegen en verder is het gewoon tweebaans. Bruggen zijn hier vaak zelfs maar éénbaans, dan moet je wachten tot de tegenligger van de brug af is en dan mag jij dat smalle bruggetje over. Het is veel bergje op en bergje af en ook aan bochten geen gebrek. Na elke bocht weer 'n ander uizicht, de ene nog mooier dan de andere.

Onderweg hadden we af en toe ‘n beetje regen, maar toen we in de buurt van Hahei kwamen was het weer droog. We kwamen langs Hot Water Beach, dat wilden we weleens zien. Hot Water Beach is een strandje met warm waterbronnen in de grond. Als je daar 'n gat graaft, stroomt het vol warm water en heb je je eigen badkuipje. De temperatuur van het water varieert van 30 tot 65 graden. Het is maar 'n klein stuk van het strand waar de bronnen zitten en niet het hele strand zoals wij eerst dachten, dus toen we er aankwamen was er geen stukje meer over om zelf te graven. Maar dat was niet erg, je kon gewoon door de gegraven gaten lopen. Toen bemerkten we ook het verschil in watertemperatuur. De meesten waren heel behaaglijk, er waren ook enkele koude. Op één stuk zat niemand, dus wij er naartoe. Maar toen snapten wij waarom daar niemand zat: Vreselijk heet water, we stonden echt even te dansen om 'n koeler stukje te vinden en niet onze voeten te verbranden. Het was 'n bijzondere gewaarwording. Ondanks de drukte daar hadden we het niet willen missen!

Vijf kilometer verder waren bij ons volgende verblijf: The Church. Inderdaad 'n houten kerk, dat is het restaurant, met daarom heen houten cottages. We hebben ons ingecheckt en voor de volgende twee morgens ontbijtjes besteld. 's Avonds hebben we voortreffelijk gegeten in de restaurantkerk. Halverwege de nacht werd het erg slecht weer, het heeft uren gehoosd. De andere morgen hebben we toch op onze kleine veranda buiten kunnen ontbijten, want de temperatuur is heerlijk.

Vandaag is het plan om naar de Cathedral Cove te lopen. Cathedral Cove is 'n grote rots op het strand met 'n groot gat erin, zodat 'n soort boog ontstaat. Het weer is bewolkt, dat is jammer, want bij goed weer is de zee azuurblauw. Maar het is niet anders, dan maar 'n minder blauwe zee. We rijden naar de parkeerplaats, waarna we drie kwartier af moeten dalen naar het strand. Onderweg zien we weer zoveel moois dat we er anderhalf uur over doen. Halverwege maken we ook nog 'n ommetje naar de Gemstone Bay. Na deze prachtige wandeling hebben we nog enkele trappen te gaan voor we op het strand zijn en dan gebeurt het: De lucht breekt, de zon komt erdoor en binnen no time is de lucht blauw....als we op het strand aankomen is de zee dus tóch azuurblauw. Hier hadden we niet opgerekend, wat 'n geluksvogels zijn we toch. Het strand is prachtig. Het ligt in 'n kleine baai met eilandjes voor de kust en rotsen en bomen op het strand. Als we in de Cathedral Cove zelf zijn worden we allebei toch even stil. Wat is het hier vreselijk mooi. We kunnen er geen genoeg van krijgen en lopen het strandje op en af en blijven foto's maken. Na nog heel lang zomaar op 'n boomstam gezeten en genoten te hebben, wat gegeten en gedronken te hebben rukken we ons los van dit idyllische plekje en gaan aan de terugtocht beginnen. Dat is toch wel peentjes zweten, want door de zon is het ook veel warmer geworden, samen met de hoge luchtvochtigheid maakt het zwaar klimmen. Vooral Jeanne moet geregeld even uithijgen. Moe, warm, maar zeer voldaan komen we terug bij het huisje en genieten daar nog eens door het bekijken van de foto's.

Vanavond gaan we weer lekker uit eten en dan op tijd naar bed. Morgen moeten we vroeg op staan. We willen persé naar White Island morgen, maar de boot vaart alleen nog maar om 9.15 uur ‘s morgens. Het probleem is dat de boot vertrekt vanuit Whakatane en dat is nog ruim 200 km van hier, ongeveer zo'n 3 ½ uur rijden . Dus dat wordt vroeg vertrekken.

Tot slot Joke.....we moesten ook schrijven als we muggebulten hadden, zodat dat jou zou helpen als je te erg jaloers werd...nou, bij Jeanne zijn minstens twintig muggen 'n heerlijk maaltje komen halen.

Tot de volgende keer weer en groetjes van