Zo, we zijn gearriveerd op het Zuidereiland. Het wordt afgezaagd, maar we zijn weer in een paradijs aanbeland, maar daarover dadelijk meer.

Vrijdagmorgen vroeg uit bed, want we moeten om half acht 's morgens inchecken voor de ferry naar het Zuidereiland. Daarvoor moeten we ook nog dwars door Wellington met de auto naar de haven rijden en de huurauto inleveren. We zijn helemaal vergeten de auto afgetankt in te leveren, maar dat zal wel goed komen. De sleutels kunnen we bij het inchecken afgeven, dus dat is snel afgewerkt. Als we de koffers ingeleverd hebben zoeken we 'n mooi plekje op de boot. We zijn nog net op tijd voor 'n plaatsje voor het panoramaraam. Even later loopt heel het schip stampvol passagiers. De reden is dat gisteren in Wellington een concert was van ACDC, dat 35.000 bezoekers heeft getrokken, waarvan er veel op deze boot zitten. Ook is het druk omdat volgende week de vakanties voorbij zijn.

De overtocht duurt ruim drie uur. Het is erg mistig, pas als we vlakbij het Zuidereiland zijn en we de Sounds (=fjorden) binnenvaren komt de zon erdoor. Het duurt 'n hele tijd voor we de boot afkunnen, maar nog langer duurt het voor we de koffers terug hebben. Drie kwartier hebben we staan wachten in 'n bloedheet zaaltje. De allerlaatste koffers, die van de band rollen, zijn pas onze koffers!

Dan op weg naar de watertaxi, die ons naar ons hotel in de Sounds zal brengen. We hebben wel een voucher, maar waar vertrekt dat vermaledijde ding? Vragen maar weer en het blijkt dat het kantoor aan de andere kant van de haven ligt, ruim 10 minuten lopen van de ferry. Dat is niet zo prettig om bij 28 graden, pal in de zon, ieder met 'n koffer en ‘n handbagagekoffer te moeten zeulen. Maar vooruit, niet alles kan halleluja zijn. Weer ingecheckt voor de watertaxi en de koffers afgegeven en dan hebben we nog even tijd om 'n hapje te eten, want het is ondertussen half een geworden. In 'n tuin bij 'n restaurant kunnen we lekker in de schaduw zitten in van die lekker loungebanken en drinken 'n lekker bakkie koffie met scones, cream en jam erbij.

De watertaxi brengt ons vervolgens in vliegende vaart naar Torea, de aanlegsteiger waar het busje van het hotel al klaar staat. Om de koffers hoeven we ons geen zorgen te maken, die worden netjes in de kamer afgeleverd. En dan op weg naar Portage Resort aan de Kenepuru Sound.

En dat is dan het paradijs. Laat even jullie fantasie gaan: Ons hotel ligt aan 'n diepblauw fjord met aan alle kanten groene bergwanden en aan 'n kleine baai met 'n zandstrand. De lucht is strakblauw en het is 27 graden. Wow, wat 'n fantastische ligging, wat 'n uitzicht, wat 'n rust! We krijgen onze kamersleutel en dan wordt het nog mooier. We hebben mooie kamer met 'n veranda met 'n duobankje erop, allemaal in de kleuren wit en blauw én we kijken uit over het fjord! Niet alleen als we op onze veranda zitten, maar ook vanuit ons bed zien we het fjord en palmbomen. Romantisch toch?

Het kan nog romantischer, want 's avonds gaan we uit eten en krijgen 'n tafeltje aan de rand van het terras en kijken uit over de baai en het fjord. Terwijl we eten zien we langzaam de zon ondergaan. Zo'n lange zwoele, zomeravond buiten op zo'n plekjeis puur genieten!!

Om jullie toch iets minder jaloers te maken: er zitten hier sandflies, de gevreesde zandvliegjes van het Zuidereiland. Ze zijn maar iets groter dan onze donderbeestjes, maar ze bijten!! En het zijn er veel!! Als ze bijten voel je 'n venijnig prikje en dan heb je 'n klein wondje wat 'n beetje bloedt. We zijn allebei al meerdere keren gebeten, maar we merken nog niets van jeuk of zo. Gelukkig maar, anders morgen eerst maar langs de drogist voor 'n paardemiddel tegen die krengen, want we zullen ze nog vaak genoeg tegenkomen.

De volgende dag is het weer zulk stralend weer. We gaan eerst ontbijten en verzamelen dan onze spullen om 'n gedeelte van de Queen Charlotte Track te gaan lopen, één van de mooiste tracks van Nieuw Zeeland. De track is in totaal 75 km lang en loopt over de kam van de bergen rond de fjorden. We moeten eerst 700 m. de weg omhoog klimmen voor het beginpunt. Dat stuk is zo steil, dat de mountainbikers zelfs afstappen! En dan kunnen we de track op. Omdat we redelijk vroeg vertrekken is het nog heerlijk koel in het bos en kunnen we veel in de schaduw lopen. Het pad loopt constant omhoog, maar dat wisten we, straks kunnen we de hele tijd weer dalen en dat is lekker als het warmer wordt en wij vermoeider.

We horen constant 'n hoop geluiden, veel vogels, maar ook van insecten, cicades of sprinkhanen, het lijkt wel of ze met z'n duizenden zijn. Hoe goed we ook kijken, we zien ze niet. Wel zien we weer heel veel verschillende varens, (korst)mossen en bomen. Van die varens zitten er op 'n vierkante meter soms wel 8 verschillenden bij elkaar, maar of we ooit achter de namen komen......in Nieuw Zeeland komen heel veel verschillende soorten voor, dus dat wordt zoeken naar 'n speld in 'n hooiberg, vermoed ik. Tot nu toe hebben we nog zeer weinig bijzondere (bloeiende) planten gezien, ook vlinders zien we niet zo veel. We lopen nu vaak in dicht oerbos, dat zal de reden wel zijn.

De uitzichten worden steeds mooier, naarmate we hoger klimmen. En die diepblauwe kleur van het water tegen al het groen van de omringende bergwanden maakt het natuurlijk ook al bijzonder.Als we op het hoogste punt aankomen is het fjord diep beneden ons en kunnen we het hele fjord overzien. Bij zo'n mooi uitzicht, zittend op de rotsen, gaan we onze broodjes opeten. Heerlijk....geen mens te zien, alleen allerlei natuurgeluiden om ons heen en 'n fenomenaal uitzicht als toetje.

De terugweg is constant dalend, dat is goed opletten met al die losse keien op het pad. Het wordt ook steeds warmer. Om half vier zijn we, warm, moe maar zeer voldaan, weer terug bij het hotel, waarna we lekker op onze veranda gaan zitten. Het was weer 'n topdag vandaag!

We vinden allebei wel dat we steden als Auckland en Wellington leuk vinden voor ‘n dag, maar dan is het genoeg. Maar van de natuur van Nieuw Zeeland, de landschappen en uitzichten genieten we veel meer en die vervelen nooit.

We hebben ook 'n middeltje tegen de zandvliegen ontdekt: blijven bewegen! Zodra je stilstaat of gaat zitten komen die bloeddorstige monsters weer op je zitten.

Morgen verlaten we dit paradijsje weer. We gaan met de watertaxi naar Picton en daar gaan we 'n andere huurauto ophalen. Daarmee rijden we dan naar Nelson, onze volgende stop. Het Zuidereiland is veel natter, dus we hopen dat het weer ons goed gezind blijft!

Voor iedereen lieve groetjes uit 'n zeer warm Nieuw Zeeland

Chris en Jeanne