Weer 'n berichtje uit Nieuw Zeeland. We hebbenweer prachtige dagen achter de rug. Vanuit Nelson zijn we naar Hokitika gereden, een afstand van 326 km. Het is 'n prachtige route door de bergen en de Buller-vallei. Het is heerlijk afwisselend rijden. Hoe vaak we niet tegen elkaar zeggen: Wat is dit mooi! Om vervolgens na de volgende bocht weer wat moois te zien te krijgen. We stoppen dan ook 'n aantal keer onderweg bij mooie punten. Als we 2 uur aan het rijden zijn zien we 'n bord dat even verderop de langste hangbrug van Nieuw Zeeland over de Buller-rivier 'hangt'. Het is inderdaad 'n joekel van 'n hangbrug, hij is 160 meter lang en bestaat uit 'n open rooster van 40 cm breed, dat in touwen hangt. We beginnen vol goede moed aan de tocht over de rivier. Chris vindt het machtig, maar Jeanne haakt af, na 1/3 deel afgelegd te hebben, zo hoog, zo schommelend en je kijkt onder je voeten zo tientallen meters de diepte in.

Na deze ervaring rijden we weer door en komen dan aan de westkust van het Zuidereiland. 'n Ruige kust met veel rotsen en een onstuimige zee. Onze volgende stop is daar bij Cape Foulwindin Westport. 'n Wit schelpenpad leidt ons door de Nieuw Zeelandse natuur naar de kaap, met prachtige uitzichten. Het is 'n beetje te vergelijken met Cap Gris Nez en Cap Blanc Nez in Frankrijk. Daarna naar de zeehondenkolonie bij Tauranga Bay, iets verderop. Op de rotsen zien we er ‘n aantal liggen zonnen, ook zijn er zeehonden aan het zwemmen. Ook zien we 'n moeder haar pub zogen. Mooi om te zien.

De laatste stop vóór Hokitika zijn de Pancake Rocks met blowholes in Paparoa National Park. Pancake Rocks zijn rotsen die er uit zien als grote stapels opgestapelde pannenkoeken. Er ligt 'n mooie rondwandelingnaartoe. De blowholes zijn spuitgaten. Bij hoog tij klappen daar de golven met donderendlawaai in en kunnen dan daarin wel tientallen meter omhoog gestuwd worden. Jammergenoeg is het afgaand tij als wij er zijn, dus dat spektakel hebben we gemist, maar het is er voor ons niet minder mooi om. De zee gaat nog flink te keer, vinden wij!

Vlak voor Hokitika moeten we met de auto weer over 'n one-lane-bridge. Deze is wel erg spectaculair: de brug heeft één baan en daar moeten twee richtingen verkeer over , maar ook de trein!! De trein heeft altijd voorrang (ha,ha). Vreemd hoor, over de spoorrails rijden. Ons verblijfadres in Hokitika is weer erg leuk: 'n Beachfront chalet: 'n huisje op het strand! 's Avonds genieten we dan ook van de zonsondergang op het strand vlak voor ons huisje. Het was vandaag weer in prachtige dag in alle opzichten, ook wat het weer betreft: Volop zon en 30 graden en dat aan de westkust!