Gisteravond in het hotel in Fox Glacier hebben we de oorlog verklaard aan de 'sandflies' en de muggen. Omdat we geen airco hadden, hadden we de deur en de ramen opengedaan om wat frisse wind te krijgen. Met de vitrage dicht dachten we ze wel buiten te kunnen houden, dus niet: ....tig muggen en zandvliegen in de kamer. Chris ging op oorlogspad en Jeanne speelde voor aanwijzer waar ze zaten. Na 'n uur oorlogsgeweld met veel slachtoffers was onze kamer weer bijna 'insectenproof' en konden we gaan slapen.

De andere morgen gaan we op pad voor de volgende bestemming: Wanaka, vanaf Fox Glacier 'n afstand van 265 km. Door de warmte gisteren is er vannacht rond de bergtoppen bewolking ontstaan, dus het ziet er niet stralend uit, maar als de zon aan warmte gaat winnen zijn die zo weg. Onze eerste stop vandaag is Lake Paringa, het wordt 'n hele korte stop, want we worden belaagd door 'n wolk sandflies. Als we terug in de auto zitten, zitten ze ook daar. Dus weer eruit en onszelf inspuiten en proberen de auto weer beestenvrij te krijgen. Dat lukt goed, dus rijden maar weer. Onze tweede stop is Knight's Point, 'n mooi punt met zicht op 'n wilde zee met rotsige eilandjes diep beneden ons. Op die eilandjes zitten zeehonden, maar wij hebben ze niet kunnen ontdekken, misschien zaten ze nog aan het ontbijt!

De zon schijnt weer volop als we van de kust af gaan en via de Haast-pas door de bergen naar het zuiden rijden. De route naar Wanaka via de Haast-pas is een van de mooiste van Nieuw Zeeland en inderdaad....wat 'n mooie tocht. Als we voor de 3^e keer stoppen is dat bij Thundercreek Falls, een30 meter hoge waterval, die we bereiken via 'n mooi bospad met hoge bemoste bomen. De waterval komt uit in de rivierbedding van de Haast-rivier, 'n bedding vol rotsen en keien waar het blauwgroene rivierwater snel tussendoor stroomt. We zitten wat te mijmeren op 'n grote kei, tot er 'n buslading Japanse jongeren komt aangelopen. Nu mogen zij genieten, wij gaan weer terug naar de auto. Net na de Thundercreek Falls is er nog 'n mooi uitzichtpunt op de Haast-rivier en daarna komt er weer 'n mooie waterval: de Fantail Falls, 'n waterval die breed uitwaaiert. Het is de meest gefotografeerde waterval van Nieuw Zeeland, maar wij vinden de Thundercreek persoonlijk mooier. 'n Paar kilometer verder komen we bij de Blue Pools. Via 'n mooi vlonderpad en twee hangbruggen lopen we er naartoe. Voor Jeanne 'n mijlpaal, want ze bedwingt haar eerste grote hangbrug, wel in 'n straf tempo, maar ze gaat erover. De Blue Pools zijn diepe kommen tussen lichtgrijze rotsen, die gevuld zijn met kristalhelder water met weer die mooie blauwgroene kleur.

Dan zijn we de Haast-pas gepasseerd en rijden we richting de grote meren. Als eerste zien Lake Wanaka, ‘n heel groot blauw meer. De overkant van het meer, waar de plaats Wanaka ligt en waar wij naar toe gaan, is niet zichtbaar. Na tientallen kilometers op de bergweg langs dit meer gereden te hebben komt na 'n bocht weer 'n ander groot meer in beeld, lake Hawea. We stoppen bij 'n uitzichtpunt hoog boven het meer en zien 'n schilderachtig beeld van het blauwe meer in de diepte.

Na 20 km komt lake Wanaka weer in beeld en de plaats Wanaka. Tegen half vier bereiken we ons hotel. Het is bloedheet in Wanaka, 33 graden in de schaduw. Op de kamer is het ook erg warm, maar gelukkig hebben we ‘n plafondventilator. We hebben ook 'n electrische deken op bed liggen!! Daaraan kun je merken dat deze temperaturen niet normaal zijn voor hier! Op ons balkon staan loungestoelen en doordat het daar 'n beetje waait en er geen zon op staat is het lekker om daar, met 'n koud drankje, wat verkoeling te vinden. We besluiten unaniem om Wanaka zelf de volgende morgen te bezoeken, als het buiten weer lekker koel is.